Um flokkunina

Almenn atriði
Í töflunni hér á undan er sýndur sá skali þar sem land er flokkað eftir ástandi. Hann skiptist niður í sex stig (flokkur 0–5). Flokkur 0 á við land þar sem ástand gróðurs og jarðvegs er með ágætum og undir litlum áhrifum af beit. Síðan sýnir skalinn vik frá því ástandi (1.–2. flokkur) og um leið þá hnignun lands sem þung beit getur leitt til (3.–5. flokkur). Hafa ber í huga að talsvert er byggt á mati í flokkuninni og ber að líta á öll viðmiðunargildi sem nálgun frekar en ófrávíkjanleg mörk, þar sem þau eru háð gerð gróðurlendis og aðstæðum á hverjum stað. Einnig er rétt að benda á að einkennin sem talin eru upp í töflunni þurfa ekki nauðsynlega öll að fara saman þegar landi er skipað í flokk, heldur að meirihluti þeirra eigi við hverju sinni.
Helstu einkenni sem notuð eru við flokkunina eru útskýrð hér, en nokkur fleiri atriði þarf að skýra. Með svarðhæð er átt við blaðhæð grasa og stara. Gróðurnýting er sá hluti ársvaxtar sem hefur verið numinn brott með beit. Í bæklingnum er uppskera gefin upp í grömmum á fermetra lands (g/m²) miðað við þurrvigt, en 100 g/m² samsvara 10 Hkg/ha.

Aðstæður þar sem flokkunin á ekki vel við
Land er misvel fallið til hrossabeitar og getur jafnvel verið í ágætu ástandi með tilliti til gróðurs og rofs en illa fallið til beitar. Hér er átt við svæði sem eru viðkvæm fyrir beit eða óæskilegt er að séu nýtt til hrossabeitar. Þar eð beit hefur ekki endilega valdið ástandi landsins gæti reynst erfitt að finna slíkum svæðum stað innan flokkunarinnar. Í þessum tilvikum má hugsa sér að bæta einu stigi (6. flokki) við skalann og setja þar undir land sem er illa fallið til hrossabeitar og ætti ekki að nýta undir hana. Dæmi um slíkt land eru: viðkvæmar hlíðar og brattlendi, rofsvæði og melar, mosaþembur og annað land með rýrum gróðri, viðkvæm afréttarlönd og land sem býr yfir sérstæðu náttúrufari. Myndin sýnir brattlendi í mjög slæmu ástandi eftir hrossabeit.

Síðast uppfært 01.08.2000 joi@rala.is		1997 ©
http://www.rala.is/umhvd/hhagar/