| Vestur-Húnavatnssýsla telst vera best gróna sýsla landsins
samkvæmt gróðurmynd LMÍ og þar eru rofvandamál minnst. Athygli vekur að mynd
sem tekin var úr gervitungli árið 1987 sýnir talsvert minni grósku gróðurs sunnan
afréttagirðingar en norðan hennar. Þetta mætti hugsanlega taka sem vísbendingu um
að afréttirnir hafi verið fullsetnir eða ofsetnir þá, en um það verður þó ekki
fullyrt. Ljóst er því að enda þótt Vestur-Húnavatnssýsla sé vel gróin þarf að
gæta hófs við nýtingu gróðurlendis, sérstaklega á afréttum. Heildarumfang lands
sem telst í góðu ástandi (0, 1 og 2) ber mjög vel saman við vel gróið land og
fremur rýrt land á gróðurmynd. Afréttirnir eru yfirleitt votlendir og landið
þolir betur beit en víða annars staðar þar sem gróður hefur nú hörfað. Austur-Húnavatnssýsla er einnig víðast vel gróin í byggð og á
heiðalöndunum utanverðum austur að Blöndu. Rofdílar eru þó víða útbreiddir í
afréttum (einkunn 3). Grímstunguheiði og Auðkúluheiði eru illa grónar að
sunnanverðu og þar eru svæði þar sem rof er mikið. Landið hækkar til austurs frá
Blöndu og þar taka við samfelldar auðnir til fjalla sem ná allt til Austurlands.
Sandsvæði er úti við sjó fyrir botni Húnaflóa en fá önnur
svæði í byggð voru með rofeinkunn 4.
Hrossabeit er farin að spilla högum í Húnavatnssýslum og gæti
kastað rýrð á hina grænu ásýnd þeirra. Nokkuð víða er alvarlegt rof í hlíðum
sökum hrossabeitar, sérstaklega í austursýslunni, en áður hefur verið fjallað um
að slíkt rof getur auðveldlega valdið miklu tjóni á stuttum tíma, auk þess sem
jarðsil í slíkum hlíðum eykur hættu á skriðu-föllum.
Það er fyrir lögnu tímabært að friða auðnir Ódáðahrauns og
Mývatnsöræfa fyrir beit, sem og brunana sunnan og vestan byggðar í Mývatnssveit, svo
sem Græna-vatnsbruna og afrétti sunnan Bárðardals. Í Norður-Þingeyjarsýslu hafa
Hólsfjöll nú verið friðuð fyrir beit og er það þegar tekið að skila árangri. |
