Jarðvegsrof á Íslandi

LANDSHLUTAR
| Vesturland | Vestfirðir | Norðvesturland | Mið-norðurland | Norðausturland |
| Austurland | Suðausturland | Suðurland | Suðvesturland |

Rof á Miðnorðurlandi

Skagafirði fylgir minna gróðurlendi á afréttum en er á heiðum Austur-Húnavatns-sýslu. Mikið rof á sér stað við hálendisbrún-ina þar sem gengur á gróðurlendi, en síðan taka við auðnir hálendisins. Þær eru mjög sendnar norðan Hofsjökuls. Þar má þó finna gróðurleifar sem ennþá hjara í lægðum þar sem grunnvatn stendur hátt. Þeirra á meðal eru Orravatnsrústir, sem án efa eru meðal merkustu gróðurminja landsins, í yfir 700 m hæð norðan Hofsjökuls. Þær eru á Náttúru-minjaskrá. Því miður eru þær ennþá nýttar til beitar. Hrossabeit gæti hæglega eyðilagt þessar gróðurleifar á næstu árum ef svo fer fram sem horfir.

Láglendi Skagafjarðar er vel gróið en hrossabeit veldur skemmdum á gróðri og jarðvegi á mörgum jörðum. Ljóst er að beit hrossa er víða orðin mun meiri í Skagafirði en skynsamlegt getur talist. Beitarhólfin eru þó flest of lítil til þess að þau komi fram í kortlagningu í mælikvarðanum 1:100 000.

Hlíðunum er mjög hætt við rofi og þær eru víða brattar og skriðuorpnar. Stór hluti Skagafjarðar hlaut því rofeinkunn 3 (42%). Hálendið á milli Skagafjarðar og Eyjafjarðar var einkum kortlagt sem fjalllendi, enda er það víðast hvar hærra en 1000 m.

Eyjafjörður ber svipmót blómlegs landbúnaðar á gjöfulu landi. Þessu verður ekki andmælt en vert er að vekja athygli á því hve gróðurlendi Eyjafjarðar eru í raun lítið umfangs. Það er bundið við dalbotna og brattar hlíðar. Víðáttumikil afréttarlönd fylgja ekki dölum Eyjafjarðar. Beitilandið er þar takmörkuð auðlind af þessum sökum. Margt bendir til þess að fjárfjöldi hafi verið talsvert of mikill þegar fé var flest í högum.

Víða er mikið jarðsil í hlíðum, sem margar hverjar eru brattar og því mjög viðkvæmar. Áður var vikið að því að tengsl eru á milli skriðufalla, jarðsils og beitarþunga. Skriðuföll eru hluti af eðlilegri þróun í náttúrunni en tíðni margfaldast eftir því sem gengið er nær gróðrinum (sjá umfjöllun um jarðsil í 8. kafla). Flestir hreppa Eyjafjarðar skarta grænni gróðurkápu en Eyfirðingar ættu að huga vel að hlíðunum, eins og nýleg hrina skriðufalla sannar. Óhófleg hrossabeit í þessum hlíðum samræmist ekki skynsamlegri landnýtingu.

Uppfært 13 May 2002 af EG
©Höfundaréttur Ólafur Arnalds, Rannsóknastofnun landbúnaðarins og Landgræðsla ríkisins