ROFABÖRÐ (B)
 Rofabörð er sú rofmynd sem
flestir þekkja, enda oft mjög áberandi í landslaginu. Rofabörð finnast annarstaðar
í heiminum, en eru trúlega hvergi eins algeng og áberandi. Rofabörð eru stallar í
landslagi þar sem gróður hylur jarðveginn á yfirborði. Jarðvegurinn í stallinum er
lausari í sér en jarðvegurinn undir stallinum. Stallarnir hörfa sem ein eining þegar
rof á sér stað. |
 Rofabarðasvæði
eru minni en ætla mætti (um 3600 km2 í flokkunum 3,4 og 5), en þau virðast hafa mikla
útbreiðslu vegna þess hve þau eru áberandi. Alvarlegsta rofið tengt rofabörðum er
á Hólsfjöllum og Skútustaðahrepp, austan Langjökuls, Grafningi, Þingvallahrepp og
í Krísuvík. Rofabarðasvæði með miklu rofi finnast þó mun víðar. |
Miðað er við hve löng rofabörðin eru á
flatarmálseiningu gróins lands (roflengd). Einnig er stuðst við hnignunastig
lands þar sem tiltölulega heil gróðurþekja fær lága rofeinkunn, en land á
gróðurtorfustigi fær hæstu einkunn. Þá er lagt mat á virkni rofsins út frá hæð
rofbakka og ummerkjum um jarðvegsrof.
Rofkvarði á ROFABÖRÐUM. |
Uppfært 13 May 2002 af EG
©Höfundaréttur Ólafur Arnalds, Rannsóknastofnun landbúnaðarins og Landgræðsla
ríkisins |
